دوشنبه ۲۴ اگست آمریکا پس از یک دوره تهدید به بدترین تحریمهای طول تاریخ برعلیه ایران، آن را اعلام کرد. در اینجا هدف بررسی نوع این تحریم ها نیست (هرچند ایران آنها را چیز مهم و جدیدی ندانست)، بلکه بررسی وضعیت کشورهای مورد تحریمها است.
آمریکا همه کشورهای جهان را تهدید کرده که چنانچه با ایران هرگونه رابطه اقتصادی برقرار بکنند پوست اشان را میکند. رفتار یا تهدیدهای آمریکا، رفتار ارباب و رعیتی است. تنها چین موضع صریح در مقابل آمریکا گرفت هرچند احتمالا چند کشور دیگر مانند کره شمالی و … نیز موضعگیری کردند. ولی سکوت کشورها (مخصوصا کشورهای اروپایی و آنهایی که غرب به حساب میآیند و ژاپن و کره جنوبی، عربستان، امارات -خودش پیشتر روابطش را با ایران قطع کرده بود که در اینجا معنای خود را دقیق میکند- و…) یعنی ترس آنها از ارباب، یعنی اینکه آنها مستقل نیستند و به نوعی مستعمره هستند؛ و در هیچ مستعمرهای آزادی، استقلال، حقوق بشر و…. وجود ندارد.
اگر تعدادی از کشورهای جهان متحد در برابر این استعمارگر بایستند و تهدید او را با تهدید تحریم متقابل پاسخ بدهند جهان از این بختک آزاد خواهد شد.
فهم درست از استقلال، راهیابی به معانی ترمهای سیاسی دمکراسی، آزادی حقوق بشر و … است. این نکات را من از چند دهه پیش نوشتم ولی حالا بعضی غربیها با خواندن آنها آگاه شدهاند و با اتفاقات اخیر جرات حرف زدن هم پیدا کردهاند.
چهارشنبه
۴ شهریور ۱۴۰۵
۲۶ اگست ۲۰۲۶
فیلسوف صاحب مکتب
م. حسن بایگان
هامبورگ – المان